Precies viereneenhalf jaar geleden plaatsten wij op onze website dit artikel over het eerste half jaar van de nieuwe KNBB-voorzitter Garmt Kolhorn. Destijds een nieuw gezicht, want: iemand die tot dan toe nog geen actieve functie binnen het biljarten had bekleed.

Onder het vijfjarig voorzitterschap van Kolhorn wist de KNBB aardig wat successen te boeken: imagoverbetering, meer aandacht in pers, succesvolle projecten, nieuwe events. Allemaal zaken waar de voorzitter een belangrijke, deels coördinerende en representatieve, functie in had – en waar de KNBB de vruchten van heeft geplukt.

Maar aan deze periode komt een einde: Garmt Kolhorn zal op de Bondsraad van 26 juni officieel zijn functie neerleggen.

De KNBB toog naar Hilversum en vroeg Kolhorn naar de redenen van zijn afscheid. Wat volgde was deze uitgebreide terugblik op een aantal bijzondere jaren.

KNBB: Garmt, toen u vijf jaar geleden bij de KNBB kwam had u niet echt een biljartachtergrond. Toch heeft u met zeer veel enthousiasme de voorzittersfunctie omarmd en vormgegeven. Kunt u aangeven waarom u destijds deze functie zag zitten? Of, anders gezegd: waarom is de functie van voorzitter van de KNBB ook interessant voor mensen die niet een heel nauwe binding met biljarten hebben?

Garmt Kolhorn: “Los van veelvuldig biljarten bij een vriend thuis in mijn jonge jaren en later bij mijn schoonvader thuis kun je wel zeggen dat ik vooral een passieve biljarter was. Want ook al speelde ik zelf niet, het was voor mij altijd een enorme ontspanning om, na een drukke vergaderdag, bij de televisie te ontspannen met een mooie biljartuitzending. Helaas nauwelijks op een van de Nederlandse zenders.”

“Het boeiende van een bestuursfunctie in de sport, en in dit geval de biljartsport, is te maken krijgen met mensen voor wie de sport zoveel meer is dan een partij biljart. De volledige overgave, de passie blijft ieder keer weer boeiend.”

“Het boeiende van een bestuursfunctie in de sport, en in dit geval de biljartsport, is te maken krijgen met mensen voor wie de sport zoveel meer is dan een partij biljart”

Eind deze maand legt u het voorzitterschap neer. Kunt u aangeven wat uw belangrijkste redenen hiervoor waren?

“Toen ik in 2016 begon verwachtte ik na een ongeveer een jaar te stoppen met werken en vanaf dat moment echt de, noodzakelijke, tijd te hebben voor een goede invulling te hebben voor het voorzitterschap. Dat liep echter anders. Het werk liep door, mede omdat ik er plezier in bleef houden om met mensen resultaten in organisaties te boeken. Recent werd ik echter ook geconfronteerd met een, zeg maar, serieuze gezondheidswaarschuwing. Dan ga je nog een keer extra nadenken en afwegen wat het zwaarst telt. Met die gezondheid komt het wel weer goed, maar met het gebrek aan tijd doe ik de Bond tekort. Vandaar mijn keuze.”

“Recent werd ik echter ook geconfronteerd met een, zeg maar, serieuze gezondheidswaarschuwing. Dan ga je nog een keer extra nadenken en afwegen wat het zwaarst telt”

Een quote uit uw eerste grote interview van destijds: “Allereerst hoop ik natuurlijk dat we de biljartsport, ook qua deelname en belangstelling, weer naar een hoger peil kunnen tillen. Het is een prachtige sport om te doen, maar ook om meer passief van te genieten. Geen sport die je zo lang, een leven lang zelfs, zo goed op ieder niveau kunt beoefenen. Daarbij past ook dat we goed moeten kijken hoe we de sport ook financieel meer armslag kunnen geven. Modern heet dat dan dat we op zoek moeten naar nieuwe verdienmodellen. Mooie woorden, maar als de maatschappelijke ontwikkeling is dat mensen minder kiezen voor vaste lidmaatschappen, zullen we op zoek moeten naar nieuwe mogelijkheden. Het nog beter ‘op de kaart’ zetten van de biljartsport als ‘kijk’ en ‘doe’ sport zal daarbij zeker helpen.” Het lijkt erop dat deze doelen voor een belangrijk deel zijn behaald. Hoe beoordeelt u dit zelf?

“Als je terugkijkt heb je altijd de neiging om dat kritisch te doen. Je wil immers altijd meer. Nog betere resultaten. Tegelijk moet je uitkijken dat je het beeld niet laat vertroebelen door het laatste, voor iedereen zware coronajaar. Maar als ik eerlijk kijk waar de Bond nu staat, dan is er alle aanleiding voor trots. Met de vele succesvolle projecten die zijn gerealiseerd of ook nu nog lopen heeft de biljartsport eens te meer aangetoond veel meer te zijn dan een spel waar alleen ‘aan de tafel’ door de spelers van wordt genoten. SmartPool, Tijd voor Krijt, Kantinebaas, de betekenisvolle en sterk gegroeide relatie met NOC*NSF en het Ministerie van VWS in het kader van het maatschappelijke vraagstuk eenzaamheid. Het is teveel om op te noemen. Biljarten in al haar verschijningsvormen staat weer steviger op de kaart. Nu ook meerdere tv zenders de sport weer hebben ontdekt kan de groei en het perspectief alleen maar toenemen.”

“Als ik eerlijk kijk waar de Bond nu staat, dan is er alle aanleiding voor trots. Met de vele succesvolle projecten die zijn gerealiseerd of ook nu nog lopen heeft de biljartsport eens te meer aangetoond veel meer te zijn dan een spel waar alleen ‘aan de tafel’ door de spelers van wordt genoten”

Als u terugkijkt op vijf jaar voorzitterschap, waar bent u dan het meest trots op? Welke evenementen, welke prestaties, misschien ook welke moeilijkheden die zijn overwonnen?

“Het is uiteraard niet mijn verdienste, maar de prachtige organisatie van de Worldcup Driebanden, de vernieuwde opzet van de Landsfinale, maar ook de ambitieuze plannen bij Pool en Snooker onderstrepen dat onze sport niet alleen springlevend is, maar ook nog verder kan groeien. Mooi zou zijn als we in een steeds betere samenwerking nog meer van elkaars spelsoorten, de vernieuwing daarin of daaromheen, kunnen genieten en leren.”

“Het is uiteraard niet mijn verdienste, maar de prachtige organisatie van de Worldcup Driebanden, de vernieuwde opzet van de Landsfinale, maar ook de ambitieuze plannen bij Pool en Snooker onderstrepen dat onze sport niet alleen springlevend is, maar ook nog verder kan groeien”

En wat vond u het moeilijkste? Of waarvan zegt u: “Tja dit wilde ik wel, maar dit heb ik toch niet voor elkaar kunnen krijgen?”

“Meerdere keren heb ik van ‘buiten’ te horen gekregen dat de Biljartbond toch wel ‘de meest ingewikkeld georganiseerde sportbond is’. Dat raakt me. Natuurlijk kun je er achteloos je schouders over ophalen, maar het zet je ook tot nadenken. En eerlijk gezegd, de reactie van ‘buiten’ heb ik daarvoor ook niet echt nodig. Ik denk dat we met elkaar nog meer moeten proberen om met een zo open mogelijke houding te kijken wat voor de toekomst van onze sport de beste interne structuur en werkwijze is. Niet met een focus op de verschillen, maar vanuit een overtuiging dat er aanzienlijk meer is dat ons bindt. Vandaar kijken hoe we kunnen groeien, biedt kansen, voor iedereen!”

“Ik denk dat we met elkaar nog meer moeten proberen om met een zo open mogelijke houding te kijken wat voor de toekomst van onze sport de beste interne structuur en werkwijze is. Niet met een focus op de verschillen, maar vanuit een overtuiging dat er aanzienlijk meer is dat ons bindt”

Wat gaat u doen in uw werk nu u de voorzittershamer neerlegt? En, in hoeverre blijft u betrokken bij het biljarten?

“Met mijn werk als interim manager in de publieke sector wil ik nog wel een tijdje doorgaan. Vooral de verrassing wat er nu weer op mijn pad komt boeit mij en geeft mij energie. Daarnaast wil ik, in Hilversum, zeker op zoek naar een biljartclub. En dan vooral beginnen met les nemen, want dat is in mijn geval echt nodig.”

Als iemand dit artikel leest en denkt: “Het voorzitterschap van de KNBB, dat lijkt mij wel wat”. Welke tips en adviezen zou u hem of haar dan meegeven?

“Allereerst zeg ik dan ‘doen!’. Maar weeg ook af of je voldoende tijd beschikbaar hebt. Op het Bondsbureau zit een fantastisch team onder leiding van een bevlogen directeur. In die zin is ‘besturen op afstand’ tot op zekere hoogte goed te doen. Maar als counterpart van directie en medewerkers en netwerker binnen en buiten de bond is beschikbaarheid en gepaste ambitie zeker van belang.”

Heeft u nog iets te zeggen tegen alle beoefenaars of liefhebbers van biljarten, pool of snooker?

“Misschien niet zozeer naar alle beoefenaars en liefhebbers, die vinden hun weg wel, maar wel naar die vele, vele vrijwilligers die zich steeds weer en belangeloos inzetten om iedere wedstrijd, ieder toernooi tot een succes te maken. Alleen ‘hulde’ zeggen is niet genoeg. Ik vind die inzet en betrokkenheid echt top!”

“Ik wil vooral dank zeggen naar die vele, vele vrijwilligers die zich steeds weer en belangeloos inzetten om iedere wedstrijd, ieder toernooi tot een succes te maken. Alleen ‘hulde’ zeggen is niet genoeg. Ik vind die inzet en betrokkenheid echt top!”

Iets wat wij nog vergeten zijn te vragen?

“Nee, volgens mij niet. Ik kan slechts zeggen: het was een bijzondere en leerzame ervaring. Niet altijd makkelijk, en corona hielp ook niet echt, maar wat is het een sport om trots op te mogen zijn. En dat ben ik!”

Tekst: KNBB
Foto’s: Ton Smilde (met Bruno Bruins, overzichtsfoto Masters), Jan Rosmulder (met Piet Verhaar), De BiljartBallen (met Dick Jaspers, Garmt in publiek), KNBB (o.a. foto’s Bondsraad, met Buffalo, met Sectie Driebanden & Biljart Evenementen Nederland, en met Piet Verschure)